Bölgenin en önemli sağlık merkezlerinden biri olan Gaziantep Üniversitesi Hastanesi Gastroenteroloji Bölümü, son dönemde yaşanan akademik kadro kaybı nedeniyle zor bir süreçten geçiyor. 20 Ocak 2026 itibarıyla son öğretim üyesinin de ayrılması, tıp eğitimi alan asistanların danışmanlık mekanizmasını ve ileri uzmanlık gerektiren tedavi süreçlerini etkilemiş durumda.
Hizmet Sunumunda Beklentiler Karşılanamıyor
Bölümde uzman hoca eksikliği, özellikle endoskopi, kolonoskopi ve ERCP gibi girişimsel işlemler için randevu sürelerinin uzamasına neden oluyor. Karaciğer nakli sonrası takip ve ileri derece mide-bağırsak hastalıkları olan vatandaşlar, muayene ve tahlil yorumlama süreçlerinde yetkin bir muayene muhatabı bulmakta zorlandıklarını ifade ediyor. Hastalar, bölgenin referans hastanesi olan bu kurumda tedavilerinin aksamadan devam etmesi için yetkililerden hızlı bir adım atılmasını bekliyor.
Yönetim ve Kadro İlanı Tartışmaları
Üniversite rektörlüğü, oluşan boşluğu doldurmak amacıyla öğretim üyesi alım ilanına çıktı. Ancak ilan şartlarında yer alan "Madde 18" düzenlemesi, akademik çevrelerde farklı yorumlara neden oldu. Bir kesim bu yöntemle kadro açığının hızla kapatılacağını savunurken; diğer kesim, bölümün köklü geçmişine uygun, tecrübeli ve akademik birikimi yüksek isimlerin tercih edilmesi gerektiğini vurguluyor. Geçmişte bölümde görev yapmış ve geri dönüş talebi olan tecrübeli isimlerin başvurularının değerlendirme aşamasında olması da kamuoyunun takip ettiği konular arasında yer alıyor.
Siyasi ve İdari Destek İhtiyacı
Bölümde yaşanan bu "başsızlık" tablosu, yerel dinamikleri ve şehir siyasetçilerini de harekete geçmeye davet ediyor. Vatandaşlar, hastanenin tam kapasiteyle çalışabilmesi için rektörlük ve ilgili bakanlıklar arasında güçlü bir koordinasyon kurulmasını talep ediyor. Sağlık hizmetlerinin sürekliliğinin, bürokratik süreçlerin önüne geçmesi gerektiği yönündeki beklenti her geçen gün artıyor.
Çözüm Odaklı Yaklaşım Bekleniyor
Gaziantep kamuoyu; akademik birikimin korunması, asistan eğitiminin niteliğinin artırılması ve en önemlisi hastaların mağduriyetinin giderilmesi adına üniversite yönetiminin daha etkin bir kriz yönetimi sergilemesini bekliyor. Şehrin siyasilerinin ve sivil toplum kuruluşlarının da konuyu gündemde tutarak, liyakat ve hizmet odaklı bir çözümün parçası olması gerektiği belirtiliyor.
